Wtorek, XXIX Tydzień Zwykły (Łk 12,35-38) Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie! A wy [bądźcie] podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie.
Musimy dzisiaj uczyć się czuwania. Nie jest to łatwe, lecz konieczne. Dlaczego? Gdyż przyjście Pana jest o wiele bliższe niż 2000 lat temu. Nie znamy przecież ani dnia, ani godziny. Z błogosławieństwem +, xmscj.