Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

 

Dzisiaj, gdy Jezus posyła swoich apostołów na miejsca pustynne, chcemy też tam się udać, by słuchać Ewangelii i doświadczać mocy głoszonego Słowa. Ten czas pustyni dla dzisiejszych apostołów jest bardzo ważny, ponieważ tak wielu ludzi szuka Dobrej Nowiny, że nawet na posiłek nie mają czasu.

Nasz głód Żywego Słowa, który pcha nas za apostołami na miejsca pustynne, nie pozostanie niezaspokojony. Jezus zdjęty litością zacznie nas osobiście nauczać.