Strzec się pogardy

Poniedziałek, Świętych Aniołów Stróżów (2 października), rok I, Mt 18,1-5.10

W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie».

 

We wspomnienie Aniołów Stróżów Jezus daje nam lekcję pokory. Na pytanie Apostołów o wielkość pokazuje dziecko i wyraźnie wskazuje na to, że każdy bez wyjątku jest ważny dla naszego Ojca. Stąd w naszym zachowaniu nigdy nie powinno być pogardy dla kogokolwiek. Mamy za to stale się odmieniać, by żyć jak dziecko, które wie, że ma Ojca, który je kocha – zawsze, bez względu na jego kondycję duchową. Jeśli wiem, to podejmuję działanie, by czynić to, o co prosi mnie najlepszy Ojciec, by się nie zniechęcać w ćwiczeniu kochania bliźnich i Boga.