On im odpowiedział: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom”. I dodał: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu”.

 

„Syn człowieczy jest Panem szabatu”.

Szabat, to według Biblii dzień odpoczynku. Nie wiem, czy kiedyś zastanawiałeś się, jak odpoczywa Bóg? Księga Rodzaju opisująca stworzenie świata mówi także, jak zmęczony Bóg wypoczywa. Po ukoronowaniu stworzenia obecnością człowieka, napisane jest, że Stworzyciel „usiadł z wrażenia”.

Wydaje mi się, że tak można rozumieć szabat. Tu nie chodzi tylko o świętowanie, czy „nic nie robienie”. Jeżeli sam Bóg zachwycił się człowiekiem, to znaczy, że on jest dobry. Spróbuj w swój szabat, usiąść i zachwycić się tym, którego najtrudniej ci dziś kochać.