Prawdziwa wielkość

Poniedziałek, Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy i doktora Kościoła (1 października), rok II, Łk 9,46-50

Wtedy przemówił Jan: "Mistrzu, widzieliśmy, jak ktoś w imię Twoje wypędzał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami". Lecz Jezus mu odpowiedział: "Przestańcie zabraniać; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami".

 

Dzisiejszy fragment Ewangelii jest niezwykły dla dzieci, ponieważ Pan Jezus stawia dziecko za wzór do naśladowania. A przecież w życiu to dorosłych podaje się za przykład i namawia do ich naśladowania, bo to oni są doświadczeni, mają wiedzę i mądrość, i często mówimy, że są wielcy. A dzieci są małe, bezbronne, bezgranicznie ufne i posłuszne. Potrafią słuchać i mają czyste serca.

Pan Jezus dostrzega i wywyższa tę pozorną dziecięcą słabość, w której tak naprawdę ukryta jest wielka siła. I mówi: "Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki". Mamy wszyscy być jak dzieci, ufać Bogu, kochać Go całym sercem, a sobie nawzajem służyć i pomagać. A co jest miarą wielkości u Pana Boga? Pokora i świadomość własnej słabości, a także uczynki miłosierdzia względem drugiego człowieka.

Czytając Słowo Boże na dziś, pomyślcie o tym, że Pan Jezus w sposób szczególny Was wyróżnia, że dostrzega dobroć waszych małych serc. Z Nim jesteście Wielcy!